Afgelopen maand bezocht ik SXSW in Austin. Al jaren één van mijn favoriete bestemmingen als het om conferenties gaat. Nuttig, gecombineerd met aangenaam. Ook dit keer voldeed het weer aan alle verwachtingen. Naast de vele presentaties en discussies is het ook altijd leuk om marketing in de praktijk te zien. Dit jaar waren er bijvoorbeeld de lange rijen mensen op straat die stonden te wachten op een gratis maaltijd uit de gaarkeuken. De gaarkeuken van UBER Eats, welteverstaan. Immers, niets trekt zoveel mensen als gratis eten of drinken.

De UBER Eats gaarkeuken

Toch was er iets nóg dominanter in het straatbeeld van Austin: de 8000 stepjes die van de ene op de andere dag in het centrum van Austin waren verschenen. De e-step als strooigoed en als mega betatest van zowel technologie als businessmodel.

Sampling in zijn puurste vorm. Hoe goed werkt het allemaal? Hoe goed vullen ze andere transportvormen aan? Hoe gaan ze om met druk voetgangersverkeer en wat zijn de bijeffecten?

Maar liefst vijf bedrijven hadden elke step die ze maar hadden kunnen vinden, meegenomen naar Austin. In totaal zo’n achtduizend stuks dus! En dan maar concurreren.

Concurrentie

Maar concurreren op wat? Want de steps zelf zijn nagenoeg identiek. Start-ups als Bird, Spin en Lime, tegenover de gevestigde bedrijven Lyft en Jump (Uber), concurreerden deels op prijs (Uber, Bird en Lime hadden geen starttarief, waar de andere bedrijven een dollar vroegen). Vervolgens betaalde je bij allemaal 0,15 dollar per minuut. Daarnaast werd geconcurreerd op beschikbaarheid van voldoende steps met een nog redelijk gevulde accu, en deels op connectiviteit.

Richting de gemeente valt wellicht beter te concurreren, en dan met name op het gebied van de logistiek. Het is namelijk een voortdurende uitdaging: het oprapen en verzamelen van steps op de gekste plaatsen. Bedrijven die dit goed deden hadden hun steps vaker rechtop staan en minder verspreid liggen over de stoep en in struiken.

En dat blijkt nu de achilleshiel van het hele business-model. Er wordt heel ruw omgegaan met stepjes die daar helemaal niet voor ontworpen zijn. Zodat een step maar 28 dagen overleeft, terwijl er 5 maanden nodig zijn om alleen maar de aanschafprijs terug te verdienen. The Big Picture legt het hier haarfijn uit:

Het is natuurlijk wel het klassieke internet Unicorn-model: marktaandeel en groei boven rendabiliteit. Het lijkt dus vooralsnog een model met heel veel kinderziektes. Maar wél superleuk …;-)

Meer over SXSW en de Steps in mijn eerdere blog op Marketingfacts!