Zaterdagavond werd het ineens donker bij mij thuis. En niet alleen daar, de hele omgeving was zwart. Een flinke stroomuitval in de regio, waardoor 7500 huizen zonder elektriciteit zitten. Een paar dingen vallen op. Ten eerste hoeveel ruis we continu in ons leven hebben, want wat wordt het opeens stil. Ten tweede, zonder stroom is 4G nog het enige communicatiekanaal en dat wordt opeens wel erg druk en dus langzaam (5G, waar blijf je!?). Ten derde, de netbeheerder, in mijn geval Stedin, heeft het altijd gedaan. Het lijkt ondankbaar werk, tenzij je timing klopt.

En die timing was zaterdag uitstekend. De stroom viel iets voor 20 uur uit. Prima moment op zich. Het eten is net op, kinderen kunnen naar bed, de warmte van de dag hangt nog in huis en een boek lezen met kaarslicht is prima te doen en ook wel eens leuk. Maar er kwam een ‘nationaal televisiemoment’ aan: de finale van ‘Wie is de Mol?’.

Paniek slaat toe in de Nederlandse huiskamer. Dit meen je niet! Niet nu! Ik moet het weten!

Ik ben zelf geen #WIDM volger, maar het leeft behoorlijk en de emoties lopen hoog op. De druk op Stedin werd dan ook flink opgevoerd via de sociale kanalen. Een reputatie staat op het punt een flinke klap te krijgen. Een beetje Ziggo die ‘weer eens’ plat gaat tijdens een voetbalwedstrijd (meestal ligt het aan iets anders, maar je moet iemand de schuld geven, he). Om 20.28 uur, 2 minuten voor de finale, gaat het licht weer aan (en is de constante ruis weer terug). En dan gebeurt er iets bijzonders. Stedin krijgt niet de volle laag, maar juist alle lof voor het harde werk en dat ze het net op tijd geregeld hebben. Zo zie je maar. Reputatiemanagement is niet zozeer het voorkomen van problemen, maar problemen op tijd oplossen. Liefst vlak voor een finale.