Wageningen, januari 2017
Outsource Communications
t.a.v. Gert Asselman
België

 

 

“Moaahw Gertje!”

Nederland en België. Twee stukken van hetzelfde blok? Of eerder twee losse stukken die ooit een tijdje aan elkaar geplakt zijn geweest? Voor beide theorieën valt iets te zeggen. En dan is er ook nog Luxemburg. Tezamen fier verenigd in de Benelux-Unie. Een unie die aan beide zijden van de grens op zo mogelijk nog minder enthousiasme mag rekenen dan de Europese Unie.

We kunnen niet mét elkaar, maar toch ook niet zonder elkaar. Feit is namelijk dat buitenstaanders (lees: Amerikanen) ons graag als eenheid zien en behandelen. Zeker als het gaat om communicatie. Menig internationaal bedrijf wil communiceren met ‘de Benelux’. Aan ons als communicatiespecialisten vervolgens de schone taak hen ervan te overtuigen dat deze feitelijk niet bestaat.

Vaak is het vooral een budgettaire reden. Er is simpelweg niet genoeg budget beschikbaar om beide landen volwaardig te bedienen. Dus gooit de klant het geld op één hoop en kiest ofwel een Belgisch bureau ofwel een Nederlands bureau om in beide landen zaken te doen. Met niet zelden hilarische consequenties.
Want jij en ik weten, oud en wijs geworden in dit métier, dat dit niet gaat. En dat de verschillen leiden tot gebrekkig resultaten. Want beide landen communiceren volledig anders.

Voorbeeld daarvan is de opening van deze brief (met authenmtiek Nederlandse frankering).
Ik heb me er al heel lang op verheugd om ooit nog eens ergens gebruik te kunnen maken van de openingszin: “Moaahw Gertje!” Omdat het prachtig is. En omdat het nú kan.  

En ik doe dat dan ook, gewoon omdat ik als Nederlander natuurlijk niet kan begrijpen waarom jij dat niet ook hilarisch en spitsvondig zou vinden. Ook al is het bot, flauw, gemakkelijk, niet echt gepast en bovendien waarschijnlijk iets dat je al tot vervelens toe gehoord hebt.
Tenzij jullie daar in Vlaanderen inderdaad toch subtieler mee omgaan…

En dan het thema van onze samenwerking:

“Ik moest kloppen want de bel doet het niet!”

Op Wikipedia lees ik: “Aanvankelijk hadden Samson en Gert een Nederlandse buurman die in de eerste aflevering de bel trachtte te herstellen. Dit mislukte en sindsdien is de kapotte bel niet vervangen.”

Typisch.
Een Nederlander die het beter weet.
Een Nederlander die het gaat oplossen.
Een Nederlander die het vervolgens bij de buurman niet redt.
En vervolgens de pragmatische oplossing: kloppen, want de bel doet het niet.

Vandaar dat ik blij ben dat wij nu bij elkaar aangeklopt hebben.
In volledige kennis van onze overeenkomsten en verschillen, om samen de Benelux-markt te bedienen met Reputatiemanagement. Elk op ons eigen onnavolgbare manier.
Agreeing to disagree en Sterk in Verscheidenheid.

ItsaRep verheugt zich op de samenwerking met Outsource!
We gaan kloppen waar dat moet en bellen waar het kan!

Hoogachtend en in afwachting van uw reactie,

En met de groeten van uw Noorderburen,  

Ward van Beek
ItsaRep