Wageningen, oktober 2017
Outsource Communications
t.a.v. Gert Asselman
België

Beste Gert, 

De blaadjes vallen. Herfst. Ik weet niet hoe dat met jou is, maar ik krijg dan altijd behoefte aan wat wij hier ‘Oudhollandsche‘ gezelligheid noemen. Ik neem aan dat jullie ook zoiets hebben, maar dat zal dan vast anders heten…

Bij zulke gezelligheid horen zaken als de open haard, warme chocomel, kaarslicht en ganzenborden of sjoelen. Krijg je al een warm gevoel?

Als de nostalgie dan definitief heeft toegeslagen, krijg ik ook altijd zin in een ouderwetse brief. Liefst om te ontvangen, maar vooruit, schrijven kan ook.

En er is voldoende aanleiding, natuurlijk. Vorige keer dat wij elkaar schreven begonnen we aan een Benelux-samenwerking, en inmiddels zijn we daar alweer ruim een half jaar ver mee. Samen werken we voor klanten als Computer Profile, Zendesk en Codit, en wat mij betreft gaat dat gewoon goed. Natuurlijk, we hebben zo beide onze eigenaardigheden, maar dat is ook de reden dat klanten zo met ons willen werken. De Benelux-propositie staat!

En over Benelux gesproken: ik heb wel het gevoel dat ik je nu ook even mijn deelneming moet betuigen. Mijn deelneming met het ter ziele gaan van een van de mooiste overblijfselen van een ooit zo rijke Belgische IT-mediacultuur, de BJIT. De BJIT was een vereniging waar we in Nederland alleen maar jaloers op konden zijn. Een vereniging van Belgische Journalisten in de IT.  Van journalisten, voor journalisten, door journalisten. Met twee keer per jaar een roemruchte borrel.  Borrels waar het helaas steeds moeilijker werd om de journalist te vinden tussen het luidruchtige PR-volk.

En toch was het mooi. Reden ook dat nog heel lang geprobeerd is, onder diverse enthousiaste besturen, om de vereniging nieuw elan te geven. Maar alas, de tijdsgeest was onverbiddelijk. Dus nu opnieuw: another one bites the dust… I’m sorry for your loss.

We zullen een ander excuus moeten vinden om gezamenlijk het glas te heffen.

En wat vind je van mijn nieuwe postzegel? Ja, ik weet dat hij het in bepaalde opzichten moet afleggen tegen mijn vorige. Maar die is in de context van de #metoo wellicht ook minder geschikt nu.

Leeft die #metoo discussie in België eigenlijk ook?  Hier is hij in grote hevigheid losgebarsten en lijkt zelfs even onze oudhollandsche #zwartepieten discussie eronder te houden. Het is nu even de man in het algemeen hier die collectief de zwarte piet krijgt toegespeeld.  Ook zo’n mooi oudhollandsch gezelschapsspel, overigens, Zwarte Pieten.  Niet meer te verkrijgen. Althans niet in het Nederlands. We zullen het moeten doen met een Duitse variant, Schwarzer Peter. Deze is op Bol.com nog wél verkrijgbaar. Duits spel, maar met Nederlandse verpakking.  En natuurlijk ook op marktplaats.nl. Het valt immers niet mee om politiek correct te zijn…

 Maar terug naar de postzegel dan. Ook oudhollandsch. Namelijk Rijksmonumenten van net na de oorlog. En wat het voor mij heel bijzonder maakt is dat een van de tien postzegels mijn dagelijks kantoor toont! #trots

Het gebouw, waarvan mijn kantoor op de onderste verdieping zichtbaar is, is een voormalig onderdeel van de Landbouwuniversiteit Wageningen. En inderdaad een prachtig pand om te zitten, met een prachtig uitzicht over de Nederrijn.

Je eigen kantoor op een postzegel. Ik geloof dat ik dat nog liever heb dan mijn eigen vrouw op een postzegel

Ben nu wel benieuwd naar jullie kantoor!

Groeten, Ward